«لغت نامه دهخدا»
[خُ سِ عَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) خروسی است افسانه ای که بر بالای عرش قرار دارد و پیش از صبح اول او بانگ کند بعد از آن به اتباع او خروسان زمین در آواز آیند (از غیاث اللغات).