«لغت نامه دهخدا»
[خَ] (اِ) خنده ریش (ناظم الاطباء) خنده خریش (یادداشت بخط مؤلف) خنده ای که از روی تمسخر و استهزاء و فسوس بود (برهان قاطع ||) کسی که از روی استهزا بر وی خنده کنند (از برهان قاطع) (از ناظم الاطباء ||) خراش برداشتگی پوست از بدن (||نف) خراشنده چیزی که می خراشد || کدبانو خاتون خانه (ناظم الاطباء).