«لغت نامه دهخدا»
[خُ عَ] (اِخ) نام حی ای است از ازد و از آن جهت این قوم را خزاعه می گویند که ازد چون از مکه خارج شدند تا در دیگر شهرها پراکنده شوند قسمتی از قوم ازد از دیگران بریدند و در مکه اقامت کردند و به خزاعه مشهور شدند( 1) رجوع شود به حدائق 1) - سموا بذلک لان الازد لماخرجت من مکه لتتفرق فی ) 43 و 97 ، ص 136 و عیون الاخبار ج 5 ص 57 و تاریخ اسلام ص 42 البلاد تخزعت عنهم خزاعه و اقامت بها (منتهی الارب).