«لغت نامه دهخدا»
[خِ / خَ نَ / نِ کَ دَ] (مص مرکب) نشاء و قلمهء درختی یا گیاهی را در زمینی کاشتن تا پس از سبز شدن و برآمدن بتوان در جای دیگر نشاند.