«لغت نامه دهخدا»
[خَ زِ بَ] (ع ص) مؤنث خزب شتر ماده ای که پستانش آماسیده باشد یا در زهدان ثاَلیل بود که بدان متأذی میشود (منتهی الارب) رجوع به خزب شود.