خزران

«لغت نامه دهخدا»

[خَ زَ] (اِخ) محالی است در ترکستان که دشت قپچاق نیز گویند (از ناظم الاطباء) خزر رجوع به خزر شود: ناحیتی است مشرق دیواری است میان کوه و دریا و دیگر دریاست و بعضی از رود آمل و جنوب وی سریر است و مغربش کوه است و شمالش براذاس است و نندر و این ناحیتی است بسیار نعمت و آبادان و با خواستهء بسیار و از وی گاو و گوسپند و بره خیزد بی عدد و از شهرهای آن است آمل که قصبهء خزران و مستقر پادشاه یعنی طرخان خاقان و بندر نحسدر و شهر خمج، بلنجر، بیضا، ساوغر، ختلع، لکن، سور، مسمدا و ناحیت طولاس و لوغر و خواستهء ملک خزران بیشتر از باژ دریاست (حدود العالم) : کاروان مهرگان از خزران آمد باز اقصای بلاد چین ستان آمدمنوچهری وقت سحرگه کلنگ تعبیه یی ساخته ست وز لب دریای هند تا خزران تاخته ست ( منوچهری ویک اصفهبد را با لشکر گران از صوب صین فرستاد و دیگری را از صوب خزران (فارسنامهء ابن بلخی ص 45.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر