«لغت نامه دهخدا»
[خَ] (ع مص) نیزه زدن || به هدف رسیدن تیر || پیخال انداختن مرغ || سپل افکندن شتر زمین را در رفتن (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (از تاج العروس).