خزوق

«لغت نامه دهخدا»

[خَ] (ع ص) شترماده ای که به سپل زمین را بکاود و یا آنکه در رفتن سپل وی منقلب شده در زمین شکاف کند (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از اقرب الموارد) (از لسان العرب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر