«لغت نامه دهخدا»
[خَ نَ / نِ] (نف مرکب) گنجور خزان خازن خزانه دار (یادداشت بخط مؤلف) : خزینه دار خدایند و سرهای خدای همی به ما ( برسانند کاهل اسراریم ناصرخسرو بفرمود تا وی را در بهشت برند و هفت هزار سال خزینه دار بهشت بود (قصص الانبیاء ص 8 ||آنکه خزینهء مملکت یا پادشاهی را حفظ می کند آنکه قیام به حفظ خزینه و بیت المال کشوری یا پادشاهی می نماید : گوهرآئین خزینه دار و وی از نزدیکان امیر بود آنروز ایستاده (تاریخ بیهقی) گوهرآیین خزینه دار را سالاری نامزد کرد (تاریخ بیهقی ||) تحویلدار (ناظم الاطباء ||) جبه دار (ناظم الاطباء).