«لغت نامه دهخدا»
[خَسْ سُلْ حِ] (ع اِ مرکب)شنگار شنجار (منتهی الارب) بقله الیهودیه و قسمی از آن که دشتی باشد ضُ نخُس نام دارد، انقلیا حمیرا خالوما قالقس نوع کبیر شنجار (یادداشت بخط مؤلف).