«لغت نامه دهخدا»
[خُ رَ / رُو] (اِخ) پسر سیاوش و نوهء کیکاوس یکی از شاهان کیان است مادرش بنا برقول فردوسی دختر افراسیاب بنام سودابه بود او را کیخسرو نیز می گویند رجوع به کیخسرو شود : بیامد بنزدیک خسرو رسید بدان فر و اورنگ او را بدیدفردوسی.