خسروا

«لغت نامه دهخدا»

[خُ رَ / رُ] (منادا، صوت) ای خسرو ای پادشاه شها ملکا پادشاها :خسروا، خداوندا (تاریخ بیهقی) خسروا بنده را چو دل استانوری.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر