«لغت نامه دهخدا»
[خُ رَ / رُو پَ رَ] (حامص مرکب) پادشاه پرستی فرمان برداری از شاه (از ناظم الاطباء) : به خسروپرستی چنان خاص گشت که از جملهء خاصگان درگذشتنظامی.