«لغت نامه دهخدا»
[خُ رَ / رُو] (اِ) (لقب) لقبی بوده است که به زمان ساسانی به کسانی می داده اند که نسبت به شاه خود فداکاری می کردند (از ( ایران در زمان ساسانیان کریستن سن ج 2 ص 432.