خسرونشان

«لغت نامه دهخدا»

[خُ رَ / رُو نِ] (ص مرکب)کسی که در وی نشان پادشاهی باشد (ناظم الاطباء) درویشی که در او نشان سلطنت باشد (شرفنامهء منیری ||) آنکه هر که را خواهد بپادشاهی رساند (شرفنامهء منیری) (ناظم الاطباء) : صدر جهان که خسرو شرع است بی گمان این جا بفر خسرو خسرونشان رسید سوزنی صاحب خسرونشان کز نور رای روشنت روشنایی وام خواهد خسرو سیارگان سوزنی آن خسرو خسرونشان که بختیشانوری چتر زرین چون هوا بگرفت گویی بر فلک عکس شمشیر شه خسرونشان افشانده اند خاقانی مکرم دریانوال صفدر بدخواه مال خواجهء گیتی گشا صاحب خسرونشان خاقانی || نشان پرویز و کیخسرو باشد 1) - شرفنامهء منیری این معنی را با تردید پذیرفته است ولی اگر چنین معنی وجود داشته باشد دیگر ترکیب ) ( (شرفنامهء منیری)( 1 مزبور صفت مرکب نیست بلکه ترکیب اضافی مقلوب می باشد.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر