«لغت نامه دهخدا»
[خَ] (ع ص) شتر ماده که به سپل زمین را بکاود یا آنکه در رفتن سپل وی منقلب شده در زمین شکاف کند (منتهی الارب) خزوق (منتهی الارب) رجوع به خزوق شود.