خشاء

«لغت نامه دهخدا»

[خِشْ شا] (ع اِمص) تخویف (|| اِ) مترس یعنی شکلی که در کشت زار سازند از برای دفع جانوران زیانکار (از منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر