«لغت نامه دهخدا»
[خُ] (ع ص) آنکه بینی وی کلان و ستبر باشد( 1) (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب) (از اقرب الموارد ||) کوه بلند که بینی آن ستبر باشد (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب) (از اقرب الموارد) ( 1) - این کلمه در اصل صفت است که بجای موصوف استعمال میشود.