خشایا

«لغت نامه دهخدا»

[خَ] (ع اِ) جِ خشیان، خَشیی، خشیاء (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر