خشتک زر

«لغت نامه دهخدا»

[خِ تَ کِ زَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از آفتاب عالمتاب (از برهان قاطع) : پر زر و در گشته ز تو دامنش خشتک زر سوزهء پیراهنش نظامی (مخزن الاسرار).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر