خشته

«لغت نامه دهخدا»

[خَ تَ / تِ] (ص) مفلس و بی برگ و نوا باشد (صحاح الفرس) (شرفنامهء منیری) (از انجمن آرای ناصری) (از آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از فرهنگ جهانگیری) : معذور کن ای شیخ که گستاخی کردم زیرا که غریبم من و مجروحم و خشته( 1) ابوالعباس مروزی (از انجمن آرای ناصری) ( 1) - صاحب انجمن آرای ناصری می گوید چون قافیه این قطعه بدست نیست می توان خشته را خسته نیز گرفت ظاهراً خسته صحیح است بقرینه مجروح.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر