«لغت نامه دهخدا»
[خَ تَ / تِ] (ص) مفلس و بی برگ و نوا باشد (صحاح الفرس) (شرفنامهء منیری) (از انجمن آرای ناصری) (از آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از فرهنگ جهانگیری) : معذور کن ای شیخ که گستاخی کردم زیرا که غریبم من و مجروحم و خشته( 1) ابوالعباس مروزی (از انجمن آرای ناصری) ( 1) - صاحب انجمن آرای ناصری می گوید چون قافیه این قطعه بدست نیست می توان خشته را خسته نیز گرفت ظاهراً خسته صحیح است بقرینه مجروح.