خشر

«لغت نامه دهخدا»

[خَ] (ع مص) باقی داشتن بر خوان از طعام آنچه بکار نیاید (از منتهی الارب) (از تاج العروس) این مصدر از اضداد است|| چیزی بد از میان خوب بیرون کردن (تاج المصادر بیهقی ||) آزناک و حریص شدن (از منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر