خشرمه

«لغت نامه دهخدا»

[خَ رَ مَ] (ع مص) آواز کردن در خوردن (از منتهی الارب) (از تاج العروس) منه، خشرمت الضبع؛ آواز کرد کفتار در خوردن (از منتهی الارب) (از تاج العروس).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر