«لغت نامه دهخدا»
[خُ رَ دَ / دِ] (اِ مرکب)خارش خشک (آنندراج) جرب خشک (ناظم الاطباء): خشک رنده یا خشک ریزه که به عربی آن را حصف گویند بثره هایی بود سخت خرد و سرخ و سوزاننده همچون سوزانیدن زخم سرسوزن و اندر تابستان پدید آید خاصه آن 1) - مرحوم دهخدا در ذیل این قول صاحب ذخیره آورده اند: ) ( وقت که مردم گرم شود و عرق کند (ذخیرهء خوارزمشاهی)( 1 ظاهراً این همان بثور است که امروز شرق سوز گویند لکن در لغت نامه های عرب حصف را بمعنی گر خشک گرفته اند و صاحب ذخیرهء خوارزمشاهی گر خشک و گر را در باب جرب آورده و برای خشک رنده که ترجمهء حصف عربی گفته است که باب علیحده دارد.