ابوعبیده

«لغت نامه دهخدا»

[اَ عُ بَ دَ] (اِخ) خواص و نام او عبادبن عباداست و به ابی عبیده مشهور شده لکن چنانچه بخاری ذکر کرده کنیت او ابوعتبه است. او یکی از زهاد معروف است و کلمات و اشعاری نیز بدو منتسب است. رجوع به صفه الصفوه ج 4 ص 249 شود.