ابوعلی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ عَ] (اِخ) جعفربن علی بن احمدبن حمدان اندلسی. امیر زاب از اعمال افریقیه. شهر مسیله را او پی افکنده است و ابوالقاسم محمد بن هانی اندلسی را دربارهء او مدائح فائقه است از آن جمله است:
المدنفان من البریه کلها
جسمی و طرف بابلی احور
و المشرقات النیرات ثلثه
الشمس و القمر المنیر و جعفر.
و میان او و زیری بن مناذ جد معزبن بادیس کینه و مشاجراتی بود که منتهی به جنگ شد و در آن جنگ زیری بقتل رسید و سپس پسر او بلکین بجای پدر نشست و بخون خواهی زیری برخاست و ابوعلی جعفربن علی چون دانست که با وی برنیاید مملکت خویش بگذاشت و به اندلس گریخت و در آنجا364 ه . ق. کشته شد.