«لغت نامه دهخدا»
[اَ عَ] (اِخ) منطقی بصری. شاعری مادح عضدالدوله و ابن عباد و نصربن هارون و ابوالقاسم علاءبن حسن و او را در علم منطق یدی طولی بود. وی را دیوانی است در دو هزار بیت. مولد او به سال 336 و وفات بعد از 390 ه . ق. بشیراز. در آخر عمر نابینا گشت. رجوع به معجم الادباء ج 5 ص 494 شود.