«لغت نامه دهخدا»
[اَ عُ مَ] (اِخ) دمشقی. یکی از شیوخ تصوف در نیمهء آخر مائهء سیم و اوائل مائهء چهارم معاصر اخشید. وی از مردم دمشق است و جامی در نفحات ذکر او آورده است. او از اصحاب ذوالنون مصری است و صحبت ابوعبدالله بن جلا را نیز درک کرده. رجوع به نفحات و نامهء دانشوران ج 2 ص 396 شود.