«لغت نامه دهخدا»
[اَ عَ / عُ نَ] (اِخ) یعقوب بن اسحاق بن ابراهیم بن زید نیشابوری اسفراینی فقیه شافعی. مولد او نیشابور است و محدّثی معروف است اکثر بلاد اسلامی را در طلب حدیث بپیموده است و در سال 292 ه . ق. به جرجان بوده و سپس در اسفراین مقام کرده است و تا پایان عمر یعنی سال 316 ه . ق. بدانجا میزیسته و گور وی بدان شهراست. او پس از بازگشت از مصر مذهب شافعی را بخراسان رواج داد.