ابوفسطون

«لغت نامه دهخدا»

[اِبْ بُ فَ] (اِ)(1) نباتی است بی ساق و بی شکوفه مفروش بر زمین با بیخ سطبر. رجوع به تحفهء حکیم مؤمن و رجوع به ابوقیطس شود.
(1) - Circium Stellatum.