ابوقتب

«لغت نامه دهخدا»

[اَ قَ تَ] (ع اِ مرکب) بوقَتَب. خر. ستور :
طاعت و احسان و علم و راستی را برگزین
گوش چون داری بقول بوقماش و بوقتب.
ناصرخسرو.