ابولو

«لغت نامه دهخدا»

[اُ بُ لُ] (از یونانی/لاتینی، اِ) (از یونانی اُبلُس(1) و لاطینی ابولوس(2)) اُبولوس. در اوزان طبی، مقدار سه قیراط که معادل دوازده جو میانه است. وزنی معادل 72 صدیک گرام بعلاوهء کسری. || مسکوکی خرد بیونان قدیم. || مسکوکی مسینه فرانسویان را معادل نصف دِنیه. || وزنی فرانسویان را معادل ده حبه. || نزد یونانیان قدیم شش یک درهم.(3)
(1) - Obolos.
(2) - Obolus. (3) - و رجوع بکلمهء Obole در مطولات فرانسه شود.