ابولید

«لغت نامه دهخدا»

[اُ] (اِخ)(1) فیلسوفی یونانی از ماغارویان(2) و از مردم ملیطه(3) شاگرد و خلیفهء اقلیدس بمائهء چهارم قبل از میلاد و چنانکه دیوجانس لائرتی(4) و فلوطرخس(5) روایت کرده اند او فن جدل به ذیمسطینس(6) آموخت. و مسئلهء حبّه و خرمن بدو منسوب است.(7)
(1) - Eubulide.
(2) - de Megare.
(3) - Milet.
(4) - Diogene de Laerte.
(5) - Plutarque.
(6) - Demosthene. (7) - صورت مسئله این است که آیا یک حبه خرمن است؟ البته جواب منفی است؛ همچنین دو حبه و سه حبه و هرچه بالا رود و مسئول عنه را ملزم کند بیکی از دو شق باطل که یا خرمن هیچگاه صورت خارجی نیابد و یا یک حبه نیز خرمن باشد.