«لغت نامه دهخدا»
[اَ لِ] (اِخ) اخطل.(1) (1) - این صورت در یادداشتهای من بود ولی ذکر مأخذ فراموش و سقط شده بود و نمیدانم ابومالک کنیت کدام یک از موسومین به اخطل است.