«لغت نامه دهخدا»
[اَ مُ حَمْ مَ] (اِخ) ابن عبدالله بن عبدالرحمن بن فضل بن بهرام السمرقندی الدارمی. حافظ و محدث. او را صحیحی است و آن را یکی از صحاح عشره بشمار آرند. مولد او به سال 181 ه . ق. و او پانزده حدیث روایت کرده که میان او و رسول صلوات الله علیه زیاده از سه تن فاصله نباشد. وفات وی بسمرقند به سال 255 ه . ق. بود.