ابومحمد

«لغت نامه دهخدا»

[اَ مُ حَمْ مَ] (اِخ) بخاری. در ترجمهء نزهه الارواح شهرزوری آمده است: ابومحمد از جملهء شاگردان ابوسلیمان سجزی است. حکیمی متبحر در علوم اوائل و اواخر و فیلسوفی در شعب فلسفه ماهر و در بسیاری قوهء حافظه مشهور و در جودت هوش و فهم معروف و صاحب تصانیف مفیده و اشعار جیده است. این شعر از اوست در مذمت کسی که از دین اسلام خارج گشته و بطریقهء دیگر مائل شده است:
تنقّل عن دین آبائه
و دینهم مذهب الشافعی
فاضحی بلانائل فی المعاش
و عندالمعاد بلاشافع.