«لغت نامه دهخدا»
[اَ مَ] (اِخ) اصفهانی. حسین بن طاهربن زید. از شاگردان ابوعلی بن سینا. او در ریاضی و موسیقی استاد بود و شرحی بر رسالهء حی بن یقظان دارد و شفا را نیز مختصر کرده است. وفات او ظاهراً در سال 447 ه . ق. بیست سال پس از ابوعلی بوده است.