«لغت نامه دهخدا»
[اَ نَ] (اِخ) ابن عطّار. قاضی القضاه که او را در علوم دستی بود و حسن بیان داشت. رجوع به تاریخ الحکمای قفطی چ لیپزیک ص297 و 305 شود.
