«لغت نامه دهخدا»
[اَ نَ] (اِخ) ابن هشیم. در سنهء ثلاث و ثلاثین و اربعمائه (433 ه . ق.). والی بطیحه شد و با سپاه دیلم که در حدود آن مملکت بودند محاربه کرد و قرب صد نفر بقتل رسانید و در حکومت مستقل گردید و در سنهء تسع و ثلاثین و اربعمائه بین الجانبین جنگ سلطانی واقع شده ابوالغنایم را ظفر میسر گشت و ابن هشیم گریخته بسیاری از اتباع او را بتیغ بیدریغ رشتهء حیات برید. رجوع به حبط ج1 ص391 شود.