«لغت نامه دهخدا»
[اَ نَ] (اِخ) زاوهی کاتب. منسوب بزاوه قریه ای بنشابور. در ترجمهء تاریخ یمینی (چ طهران ص 330) این قطعه از او در وصف غلاء مشهور سال 401 ه . ق. بخراسان، آمده است: قد اصبح الناس فی غلاء و فی بلاء تداولوه من یلزم البیت یودِ جوعاً او یشهد الناس یأکلوه.