ابونصر

«لغت نامه دهخدا»

[اَ نَ] (اِخ) مُحبّ. یکی از مشایخ عرفان و از زهاد و ارباب مروّت معاصر با ابی العباس بن مسروق.(1)
(1) - در یادداشتهای من این شرح یافته شد و مأخذ را نقل کرده بودم و گمان میکنم ابونصر محبّ غیر سمنون محبّ باشد. والله اعلم.