«لغت نامه دهخدا»
[اَ نَ] مملان بن ابومنصور وهسودان بن مملان از پادشاهان شدادی آذربایجان در قرن پنجم هجری و ممدوح قطران شاعر تبریزی. اصل این سلسله از نژاد عرب و از نسل روادبن مثنی ازدی بودند و رواد در زمان خلافت منصور عباسی والی تبریز بود. و قطران در نسب او گوید: سر شاهان ابونصربن وهسودبن مملان آن که چون جستی رضای او دل از سختی جهان کردی. ز بهر آنکه نسب زی عجم کشد سوی ام ز بهر آنکه گهر زی عرب کشد سوی اَب ستوده اند بفرزانگی ملوک عجم گزیده اند بمردانگی ملوک عرب. ابونصر مملان در زمان پدر خود ابومنصور وهسودان پیشکار مملکت و راتق و فاتق امور بود و در سال 450 ه . ق. طغرل بیک استقلال او را در مملکت بجای پدر بشناخت. شرح زندگانی و تاریخ سلطنت و فوت او در دست نیست. و لیکن از اشعار قطران معلوم میشود ویرا با مسیحیان جنگهائی بوده است: ندانی چه آید ابر کافرستان ز تیغ و سنان شهنشاه غازی سر پادشاهان ابونصر مملان که صد بیشه شیر است در ترکتازی.