«لغت نامه دهخدا»
[اَ شِ] (ع اِ مرکب) گوه گردان. سرگین گردان. جُعَل. گوگال. || و صاحب المرصع معنی چاه و نوعی سَبُع و دده نیز بکلمه داده است.
