ابوهفان

«لغت نامه دهخدا»

[اَ هَفْ فا] (اِخ) المهزمی. عبدالله بن احمدبن حرب بن خالد. او از شعرای مخضرمی الدولتین و لغوی است. و علم لغت از اصمعی فراگرفت و یموت بن المزرع از او روایت کند. او مردی بی پروا و تنک مایه و تنگدست و باده پرست بود. او راست: کتاب اخبارالشعراء و کتاب صناعه الشعر. و195 ه . ق. درگذشت و از شعر اوست در صفت شمشیر:
فاذا ما سللته بهر الشم
سَ ضیاءً فلم تکد تستبین
و کأنّ الفرند و الرونق السا-
ئل فی صفحتیه ماء معین
مایبالی من انتضاه لحرب
ا شمال سَطَت به ام یمین.
و هم او راست:
ایا ربّ قد رکب الارذلون
و رجلی من رجلتی حافیه
فان کنت حاملنا مثلهم
والا فارحلنی الثافیه.
رجوع به معجم الادباء چ مارگلیوث ج4 ص288 شود.