«لغت نامه دهخدا»
[اَ بو سُ] (اِخ) ابن محمد سمعان. خواهرزادهء خواجه ابومحمدبن ابی احمد و یکی از شیوخ تصوف. وفات وی به هشتادوچهارسالگی در 459 ه . ق. بود. رجوع به نفحات الانس جامی چ هند ص208 شود.