ابه باشی

«لغت نامه دهخدا»

[اُبْ بَ / بِ] (ترکی، ص مرکب، اِ مرکب) (مرکب از اُبّه، بمعنی ایل و طائفه + باشی، رئیس) رئیس و ریش سفید مردمی چادرنشین.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر