ابیه

«لغت نامه دهخدا»

[اَ بی یَ] (ع ص) تأنیث اَبی. سرکش (زن). زن که زود تن درندهد. || زنی که ناخوش دارد آب را. || زنی که خواهش طعام شب نداشته باشد. || ناقه که فحل دیده و آبستن نشده است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر