اتر

«لغت نامه دهخدا»

[اَ تَ] (اِ) در تداول خانگی، فال بد.
-اتر زدن؛ فال بد زدن. شگون بد زدن. تشاؤم.
|| رشتهء دراز که بازیاران گاه ریاضت بر پای باز بندند تا آنگاه که خواهند بازگردانند.(1)
(1) - Creance. Filiere.