«لغت نامه دهخدا»
[اِتْ تِ] (ع مص) کار به کسی گذاشتن. واگذاشتن. || اعتماد کردن بر کسی. (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی). تعویل. || تسلیم شدن. -اتکال بخدا؛ توکل کردن به او تعالی.