اتلرد

«لغت نامه دهخدا»

[اِ تِ رِ] (اِخ)(1) نام دو تن از پادشاهان انگلیس از خاندان ساکسنی، یکی از آن دو برادر اتلبالد و اتلبرت بود و مدت حکومت او از 866 تا 871 م. بوده است و در جنگی که مابین انگلستان و مردم دانمارک روی داد کشته شد و دومی از 978 تا 1016 م. سلطنت داشته است.
(1) - Ethelred.